آه چه بگویم از تنهایی .

دوستان و بزرگان را از خود دور می کنیم انگار هم ما و هم آنها ابدیند آری آنها جاودانند ام ما نیستیم

این ما هستیم که فراموش می شویم  این ما هستیم که تنها می شویم و در حسرت می مانیم 

چه بگویم بغض گلویم را می فشارد

هر روز دوستی میرودو .....

تنها کاری که می توانم بکنم اینست که از خدا برایش طلب مغفرت و بخشش کنم

خدایش بیامرزاد

محمد حسین صیافی

مقدمه

خيرات و مبرات عمومي و صدقات جاريه در ميان همه اقوام و ملل متمدن وجود داشته­و اكنون نيز به­صورتهاي گوناگون وجود دارد. مردمان نيكوكار و بشر دوست براي خدمت به هم نوعان و رفع حوائج آنان و بقا نام و اثر خود در زمان حيات تمام و يا قسمتي از اموال خود را مخصوص كارهاي خير و نيازمنديهاي اجتماعي كرده و بر وفق سنن و آداب ملي يا مذهبي ترتيبي داده اند كه خود آن مال هميشه باقي و منافعش به مصارف مخصوص برسد اين عمل خير،چه در زمانهاي گذشته و چه در عصر حاضر كه وسايل و اسباب تمدن و فرهنگ بسيار گسترش يافته است يكي از خدمات سودمند اجتماعي است كه در بسياري از شئون گوناگون اجتماع در امور فرهنگي و بهداشتي مفيد واقع مي شود.

در دين جامع و جهاني اسلام از جانب پيغمبر بزرگوار اسلام و ساير پيشوايان مذهب سفارش بسياري به صدقات جاريه و خيرات و مبرات شده است و اين عمل خير را مسلمانان بشر دوست (باقيات الصالحات) نام نهاده و آن را موجب بقاي نام و نشان در اين جهان و دريافت پاداش فراوان و آمرزش در آن جهان دانسته اند.

در قرآن كريم از اين عمل خير تعبير به­وقف نشده ولي در اخبار و احاديث گاهي كلمه وقف آورده شده و بيشتر از آن به (صدقه جاريه) بيان گرديده و در كتب فقه اسلامي بخشي بوقف اختصاص داده شده است.

حديث مشهوري كه پيغمبر نقل شده است كه ترجمه آن چنين است.

هنگامي كه انسان مي ميرد عمل او ازاين جهان قطع مي شود مگر از سه صدقه جاريه يا دانشي كه از آن سود ببرند و يا فرزند صالحي كه براي او دعاي خير كند.